De intense bevalling van Nienke met een moeilijke start

Ik bereidde mij voor met zwangerschapsyoga. Ik leerde fijne ademhalingen, maar genoot vooral van de gelijkgestemde moeders en een uurtje quality time elke week samen met mijn baby. Mijn man en ik bereidden ons samen voor op de bevalling met zwangerschapshaptonomie. Hier leerde ik om naar pijn toe te ademen. Om samen fysiek contact te maken met de baby.

Toen de bevalling met 41 weken en 5 dagen begon, raakte ik in twee-eenheid met mijn man en wiegden we als een team de weeën door. In bad vond ik niet fijn, want de weeën werden daar veel intenser, dus daar stapte ik snel weer uit. Ik kon alleen maar op de wc zitten, in een hurkhouding, hangend bij mijn man. Andere houdingen durfde ik niet, dat vond ik te pijnlijk. En omgaan met pijn was niet mijn sterkste punt.
Ik dommelde steeds tussen de weeën door rechtop even in slaap omdat ik zo moe was. De weeën werden steeds intenser werden en kwamen korter op elkaar. Dat had ik niet aan zien komen. Ik dacht dat ze steeds korter op elkaar zouden komen. En dat het een kwestie van volhouden en doorzettingsvermogen zou zijn. Maar dat ze steeds intenser en heftiger werden, daar schrok ik elke wee weer van terug.

Eindelijk had ik volledige ontsluiting. Liggend op het bed, nam ik steeds een flinke hap lucht en persen-persen-persen! Uit alle macht pakte ik zo 4 persmomenten per wee. Na 20 minuten kreeg ons kindje het benauwd en moest er ingegrepen worden, een knip was nodig. De volgende wee was onze dochter geboren.

Ze ademende nog niet en bewoog nauwelijks. Opwrijven, stimuleren bij de voetjes, ze ging niet huilen en doorademen. Snel werd ze afgenaveld en ouderwets ondersteboven bij de voetjes opgetild en met een flinke pets op haar billen kwam daar de langverwachte huil. Ze werd uitgezogen, aangekleed en toen kwam ze weer bij mij, waar we samen konden bijkomen.

Wat een avontuur, wat een hels karwei. Maar, ze was er en ze deed het goed. De Apgar was eerst 6, toen 10. We waren dolgelukkig, ondanks de na-effecten op haar zelf en mijn lijf.

Scroll naar top